مبعث خاتم انبیاء محمّد مصطفی صلی الله علیه و آله

صادر اوّل ز ذات بی زوال * بود احمد نور پاک ذوالجلال

بِینِ ماء و طین چو آدم بوده است * او نبی اللّه مقدّم بوده است(۳۷)

اشرف مخلوق ربّ العالمین * آن چهل ساله نگار نازنین

در میان اوّلین و آخرین * یافت او را حقتعالی اینچنین

قلب او را بهترین قلبها * عاشق و خاشعترین قلبها

دل مطیع و اوسع اندر ظرفیت * منشرح آن سینه با عافیت

روز مبعث طالع از ربّ الفلق * دیده اش را نور دیگر داد حقّ

پس ز ساق عرش تا بالای سر * رحمت حقّ متّصل شد سر به سر

باز شد درها به رویش ز آسمان * دید افواج ملائک آن زمان

بهر تشریفی از آن جانان جان * بر زمین آیند بس شادی کنان

جبرئیل از سوی حقّ پرواز کرد * بال و پر بر جمله هستی باز کرد

حرکتی بر بازوی احمد چنان * داد و گفتش یا محمّد هان بخوان

گفت من ناخوانده ام ای مؤتمن * من چه خوانم هان بگو از بهر من

گفت اقرء باسم ربّک ای عزیز * آنکه انسان را بدادستی تمیز(۳۸)

آنکه انسان را ز خون بسته ساخت * پس به تعلیم قلم دادش شناخت

وحی حقّ را او به گوشش خواند و رفت * حالتی خوش از سروشش ماند و رفت

بار دیگر جبرئیل آمد فرود * با هزاران از ملائک با سرود

کرسی عزّ و کرامت بهر او * تاج مخصوص نبوّت بهر او

تا لوای حمد بر دستش بداد * در سجود از نور توحید اوفتاد

بر جلال خاتم پیغمبران * جمله ذرّات زمین و آسمان

سجده کردند و بگفتند این کلام * ای رسولُ اللَّه ز ما بادت سلام

نعمت عظمای بعثت را ببین * که خداوند سماوات و زمین

هیچ جا منّت ندارد غیر از این * جُز لَقَد مَنَّ الَّهشْ بر مؤمنین(۳۹)

با صداقت گر شوی نعمت شناس * شکر این نعمت کنی صدها سپاس

چون هدف از بعثت آمدای عزیز * طبق آیات خدا این چار چیز(۴۰)

اوّلش یتلو علیهم آیه ها است * کان دلیلی بر خدای آیه ها است

دوّمش امر یزکیهم ز دوست * بهر هر کس در سلوک راه اوست

سوّمین فعل خداوند و نبی * هست تعلیم کتاب منجلی

نور قرآن اوّلین ثقل از خداست * چونکه کاملتر، کتاب انبیاست

چارمش تعلیم نور و حکمت است * کان رهاننده تو را از ظلمت است

پس شنو رمزی دگر را از رسول * آنکه حیران گشته از خُلْقَش عقول

آنکه در وصفش خداوند کریم * گفت هستی تو عَلَی خُلْقٍ عظیم

گفت مبعوثم خدا کرده بر این * تا کنم اتمام خُلقِ بهترین(۴۱)

گر کند آن حقّ ثانی یک نظر * می نماند در ضلالت یک بشر

یا محمّد رحمهً للعالمین * کن قبول از این خلیل کمترین

۳۶ . برگرفته از حدیث مبعث منتهی الآمال، ج ۱، ص ۴۷، چاپ قدیم (اسلامّیه).

۳۷ . اشاره به قول رسول اللّه : «کنت نبیا و آدم بین الماء و الطّین».

۳۸ . اشاره به آیات اول سوره علق.

۳۹ . سوره آل عمران، آیه ۱۶۴٫

۴۰ . سوره جمعه، آیه ۲٫

۴۱ . اشاره به قول رسول اللّه صلی الله علیه و آله که فرمود: «بُعِثْتُ لاُِتَمِّمَ مَکارِمَ الاَخْلاقِ».

hawzah.net